M. Es'ad Coşan Araştırma ve Eğitim Merkezi

Râmûz, 61.

Videoyu istediğiniz yerden başlatmak için metin üzerine tıklayınız.

Eûzübillâhimineşşeytânirracîm. Bismillâhirrahmânirrahîm

Elhamdülillâhi rabbi'l-âlemîn

es-Salâtu ve's-selâmu alâ seyyidi'l-evvelîne ve'l-âhirîne Muhammedin ve âlihi ve sahbihî ecmaîn ve men tebi'âhu bi-ihsânin ilâ yevmi'd-dîn. Emmâ ba'd:

Fa'lemû eyyühe'l-ihvân fe inne efdale'l-hadîsi kitâbullah ve efdale'l-hedyi hedyû seyyidinâ Muhammedin sallallahu aleyhi ve sellem. Ve şerre'l-umûri muhdesâtuhâ ve külle muhdesetin bid'ah ve külle bid'atin dalâleh ve külle dalâletin ve sâhibehâ fi'n-nâr. Ve bi's-senedi'l-muttasılı ile'n-nebiyyi sallallahu aleyhi ve selleme ennehû kâl:

İzâ kâne aşiyyetü arafate lem yefka ehadün fî kalbihî miskâlü habbetin min hardelin îmânin illâ gufira lehû kîle yâ Resûlallâh ehlü arafate hassaten kâle bel li'l-müslimîne âmmeten.

Sadaka Resûlullah fî mâ kâl ev kemâ kâl.

Aziz ve kıymetli kardeşlerim!

Allahu Teâlâ hazretlerinin selamı, bereketi, ihsanı, ikramı dünyada ve âhirette üzerinize olsun. Allahu Teâlâ hazretleri mübarek Mevlid-i Nebevî kandilimizi cümlemiz hakkında hayırlı eylesin. Bu güzel günün hayrından, sevabından, ecrinden cümlemizi istifada edenlerden, dünyada ve âhirette rahmetine erip rızasına vasıl olup hayır görenlerden eylesin.

Umumi ve geleneksel çalışmamız olan hadîs-i şerîflerin okunmasına ve izahına geçmeden önce başta Peygamber Efendimiz hazretlerinin ruh-u pâkine hediye olsun diye; sonra onun âl'inin, ashâbının, etbâının ve hasseten meşâyih-i turuk-i aliyyemizin ruhlarına hediye olsun diye; cümle sâdât-ı meşâhiyimizin ve okuduğumuz eseri telif eylemiş olan Gümüşhaneli Ahmed Ziyâüddin Hocamız'ın ruhu için; içinde bulunan hadîs-i şerîfleri nakil ve rivayet eyleyen hadis alimlerinin, râvilerin ruhları için; uzaktan yakından buraya gelen kardeşlerimizin âhirete göçen bütün sevdiklerinin, yakınlarının ruhları için; bu beldeleri fetheden Fatih Sultan Muhammed Han ve sâir fatihlerin, şehitlerin, gazilerin ruhları için; cümle hayır ve hasenât sahibinin ve hasseten şu camiyi bina eden, zaman zaman tamir, tecdid ve tevsi eyleyen, bunlara vesile olanların ruhları için; sâir mü'minîn ü mü'minât ve müslimîn ü müslimât kardeşlerimizin de âhirete göçmüş bütün sevdiklerinin, yakınlarının ruhları şad olsun, kabirleri nur dolsun diye; biz yaşayan müslümanlar Allah'ın rızasına uygun yaşayalım, Rabbimiz'in huzuruna iyi bir ömür geçirip sevdiği, razı olduğu kullar olarak varalım diye bir Fâtiha üç İhlâs-ı Şerîf okuyup onlara bağışlayalım.

Abdullah b. Ömer radıyallahu anh'ten Taberânî'nin rivayet ettiğine göre Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem Efendimiz buyurmuşlar ki;

İzâ kâne aşiyyetü arafate lem yefka ehadün fî kalbihî miskâlü habbetin min hardelin minîmânin illâ gufira lehû. "Arefe günü akşamı olduğu zaman kalbinde miskal, hardal tanesi ağırlığında -tohumları küçücük olur- imanı olan hiçbir kimse kalmaz ki iman mağfiret olunmasın!"

Bu müjde üzerine Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem'e soruldu ki;

Kîle yâ Resûlallâh ehlü arafate hassaten. "Acaba bu mağfiret olunma meselesi sadece arefeye, Arafat meydanına gelmiş hacılara mı mahsustur?"

Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem buyurdu ki;

Kâle bel li'l-müslimîne âmmeten. "Bütün müslümanlara umumi olarak!"

Arefe günü hangi gündür?

Zilhicce ayının dokuzudur, Zilhicce ayının dokuzunda Mina'da konaklamış olan hacılar sabahleyin hareket ediyorlar, herkes Arafat'ta Cebel-i Rahme'nin etrafında toplanıyorlar. Güneş batıncaya kadar orada kalmaları lazım, ondan evvel oradan ayrılamazlar. O vakit oraya yetişemeyen bir kimse, o gecenin sonuna kadar da yetişse yine hacı olur; yetişemezse hacılık mümkün değil, ancak o gecenin sonuna kadar, fecrine kadar devam ediyor. Orası mübarek bir yer!

Arefe günü de mübarek bir gün; zaman da mübarek, mekân da mübarek! Peygamber Efendimiz dedi ki;

"Kalbinde hardal tohumu tanesi kadar küçücük, hafif, o kadar ağırlığı az imanı olan bir kimsenin günahları o gün bağışlanır, bağışlanmayan müslüman bir kul kalmaz!"

Onun üzerine dediler ki; "Bu özel mi mükâfat Arafat'a gelen hacılar için mi?"

"Hayır, bütün müslümanlar için umumi olarak!"

Mekânın bereketinden değil, zamanın bereketinden! O zamanın mübarek olmasından dolayı! O hâlde arefe gününü unutmayalım!

Arefe günü senenin beş mübarek gününden birisidir! Bayramdan bir gün önce ve hacda olmayanlar için o gün oruç tutmak da sevaptır. Zaten Zilhicce'nin aşr-ı Zilhicce denilen ilk on günü oruç tutmak da çok sevaptır, arefe günü oruç tutmak pek çok sevaptır ama hacılara mekruhtur çünkü o sıcaklıkta bir de oruç tutarlarsa güneş çarpıyor, sendeliyorlar, bayılıyorlar, vazifelerini yapamıyorlar!

Avrupalılar büyük kartonlar, çalışma masası büyüklüğünde kartonlar yapıyorlar, senelik çalışmaların planlamasını bu kartonlara daha günü gelmeden işliyorlar:

"Şu günlerde tatile çıkacağım, şu günde filancanın doğum günü, onu tebrik edeceğim, şu günde şöyle yapacağım, böyle yapacağım…" Oraya yazıyor.

Planlı insanlar büyük bir başarı kazanıyorlar! Planlı çalışanlar üstün hâkimiyetleri elde ediyorlar, icatlar yapıyorlar, ilerliyorlar, zenginliyorlar, yükseliyorlar! Mânevî bakımdan da dikkatli, planlı çalışan mânevî, feyizli, bereketli günlerin gecelerin kıymetini bilen, büyük sevaplara nail olur; bilmeyen o mübarek mekânların, zamanların bereketlerinden, sevaplarından istifade edemez; bilmeyenler kaçırır, bilenler kazanır!

Sabahleyin uyuyanlar kaçırır, sabahleyin erkenden çalışanlar kazanır. Hatta bize büyüklerimiz derlerdi ki; "Aman çocuklar aman yavrularım! Erken kalkın, erken kalkmaya alışın; çünkü melekler çocuklara rızıklarını getirirler, uyuyorlarsa onlara vermezler, hristiyan çocuklarına gönderirler, mü'minler uyuyorsa hristiyan çocuklarına verirler; aman erken kalkın!.."

Erken kalkmak bizim millî şiarımız idi. Erken kalkan yol alır, diye atasözü vardı. Şimdi her şey tepetaklak, asılı, bacakları havada, kafası aşağıda, bir acayip oldu. Erken kalkmak müzelik bir âdet oldu, millet erken kalkmıyor, geç kalkıyor, öğleyi buluyor. Hatta duyuyorum: Öğle namazını geçirip ikindi vaktinde kalkanlar oluyormuş, horul horul, hırıl hırıl, mırıl mırıl, şırıl şırıl yata yata bütün gün geçip gidiyor. Böyle oluyormuş.

Biz müslüman olduğumuza göre hayatımızı ibadetlere göre tanzim edeceğiz, sevaplara göre ayarlayacağız. Sevapları kazanmalıyız, böyle olması gerekiyor.

Herkese uyarsanız herkes gibi olursunuz, kendi aklınızı kullanırsanız herkesten farklı üstün insan olursunuz! Onun için aklınızı, bilginizi, irfanınızı kullanarak, okuyarak, dinleyerek, öğrenerek, nasihatleri not ederek bu sevapları kaçırmamak lazım. Millet nasıl maddî kazancı kaçırmıyor… Filanca gün filanca firmanın hisse senetleri satılacak [diye] herkes kuyruk olmuş; senin benim haberim yok!

Neden?

"Bu firma kârlı, hisse senedini alırsak para kazanacağız…"

Mânevî kazançları da biz yazalım, bizim de bir defterimiz, bizim de büyük karton bir yıllık çizelgemiz olsun. O çizelgeyi duvara asalım, masanın üstüne camın altına koyalım, biz de planımızı programımızı yapalım: Şu vakitte umreye gideceğim, şu vakitte hacca gideceğim, şu günler oruç tutacağım, şu gün kandil günüdür, bu gün hayırlıdır, şu günleri kaçırmayacağım… diye bunları tespit edelim.

Herkesin cebinde bir hafıza defteri bulunsun, yanında küçük bir kalemi bulunsun, böyle şeyleri unutmamak için günü gününe, saati saatine yazsın.

"İskenderpaşa'da hoca iyi bir şey söylemişti, o zaman yazalım diyordum, unuttum… Hadi soralım."

Unutulur gider!

Ramazan bayramında kurban kesmenin sevabı yedi yüz misliydi! Onu deftere yazın, [demiştik].

Kaç kişi kurban kesti?..

Ramazan bayramında kurban kesmek yedi yüz misli sevap! Kurban bayramında kesiliyor, tamam ama Ramazan bayramında kesmek hadîs-i şerîfte [buyruluyor]. İşte böyle şeylerin kıymetini bilip yapmak lazım.

Cuma namazında oturduğu yerden kalkmayıp yüz defa lâ ilâhe illallahu vahdehû lâ şerîkeleh lehü'mülkü ve lehü'l-hamdü ve hüve alâ külli şey'in kadîr, derse ne kadar sevaplar aldığını Râmûzü'l-ehâdîs'te okumuştuk…

Yazmak ve yapmak lazım.

Avusturalya'ya gittim. Bakıyorum, maşallah! Avusturalya'daki bir işçi kardeşim Cumanın farzı kılındıktan sonra kalkmadı, ben de kalkmadım, ben de o hadîs-i şerîfi biliyorum. Sordum:

"Niye hemen sünnet kılmaya kalkmadın?"

"Hocam, hadîs-i şerîf vardı ya onu uyguluyorum." dedi.

Aferin!

Demek ki sevaplı şeyleri bilip not edip kaçırmayanlar oluyor, siz de biz de kaçırmayalım!

İzâ kâne yevmü savmi ehadüküm fe lâ yerfisu ve lâ yechel ve in ünnü'ün şâtemehû ev kâtelehû fel yekûl innî sâimün innî sâim.

Meşhur, sahih bir hadîs-i şeriftir; Buhârî'de, Müslim'de, İbn Mâce'de, Ebû Davud'da, vesaire kaynaklarda; Ebû Hüreyre ve İbn Mes'ûd radıyallahu anhümâ'dan rivayet edilmiş:

"Sizden biriniz oruçlu olduğu gün kötü söz söylemesin!

Yetefe-yerfisü; "müstehcen söz söylemek" demek. Biz "küfür etmek, ana avrat küfür etmek" diyoruz.

Bir rivayete göre de bizzat o işi yapmak, hakikaten o zinayı yapmak, demek! Lafı değil de hakikaten o zinayı yapmak, demek! Onun için iki mânaya da geliyor. Oruçlu iken hanımı ile bile o işi yapamayacağına göre burada net olarak anlaşılıyor ki onun sözünü bile söylemeyecek!

"Sizden biriniz oruçlu olduğu zaman küfür etmesin!"

Buradaki küfür, "imandan çıkmak" mânasına değil de "ağzını bozmak" mânasına geliyor. Peygamber Efendimiz; "Sizden biriniz ağzını bozmasın!" diyor.

Neden?

İnsan oruçlu iken bazı şeyleri yaptı mı orucun sevabı uçar gider.

"Ne olacak şimdi, orucu bozayım mı?.."

Hayır, orucu da bozma! Orucu da bozamazsın; sevabı da gider, akşama kadar da aç durursun. Al başına cezayı! Orucu da bozamazsın, [bozarsan] bu sefer 61 gün olur.

Günah işlemeyeceksin, harama bakmayacaksın, kötü söz söylemeyeceksin. Söylersen orucun sevabı kaçar!

Cuma günü bir insan camiye geldi, oturdu. Biliyor ki Cuma günü imam, hatip minberdeyken kendisi konuşursa sevabı kaçacak. Birisi konuşurken; "Sus, şu anda konuşulmaz!" dese yine kaçıyor! Ona, "Sus, konuşma!" bile demeyecek!

Hem camiye geliyor hem de cumanın sevabını alamıyor, acı şey! Hem oruç tutuyor hem orucun sevabını alamıyor, hem cumaya gidiyor hem cumanın sevabını kaçırabiliyor!..

Demek ki ibadetlerin sevaplarını kaçırtan bazı şeyler var, bunları iyi bilmek lazım.

Çıplak elektrik teline elimizi değdirmeyelim, cereyan çarpar, kömür oluruz, ölürüz; biliyoruz. Yüksek gerilim hattından düşmüş bir tele dokunulmaz, orada uçurtma uçurtulmaz…

Uçurtma tele takılır, çocuk ölür. "Uçurtma uçurtursam ölürüm…"

Neden?

Yüksek gerilimde cereyan var! Ondan.

Bunları bildiğimiz gibi günahları da bileceğiz, ibadetleri yok eden, sevabını iptal eden veyahut ibadeti tamamen ifsat eden şeyleri bilmemiz lazım. Buna fıkıh derler. Bu bilgileri olmadığı zaman insan boşuna kürek çekmiş olur, hatalara düşmüş olur, düşmemek lazım!

Fe-lâ yerfisu. "Küfretmesin!" Ve lâ yechel. "Cahillik de etmesin! Kaba saba hareket, kalp kırıcı işler yapmasın!"

Ve in ünnü'ün şâtemehû ev kâtelehû innî sâimün innî sâim." Birisi kalkar ona ağır söz söylerse, küfrederse veyahut çekişirse, onunla savaşırsa desin ki: Ben oruçluyum, ben oruçluyum!"

Cevap bile vermesin!

Adam kendisine ağır söz söylüyor veya kavga etmek istiyor. "Ben oruçluyum." diyecek, uymayacak. Oruçlu kimse uyarsa sevabı kaçar, oruçlu olduğunu söyleyip oradan ayrılacak.

İki kimseden bir tanesi kavgaya razı olmazsa kavga olmaz, ikisi de razı olunca kavga olur. Birisi geri çekildi mi kavga olmaz. Bir adım geri çekileceksin, kavga olmaz. O üstüne bir adım daha gelir; bir adım daha çekileceksin, kavga olmaz. "Ben oruçluyum, ben oruçluyum!" dersen, daha da kavga olmaz. "Bu adam dindar adammış, demek ki benimle ne olursa olsun yapmayacak…" diye ümidini keser, uğraşmaz. Bu biraz da insanın kendi kendisini telkindir:

"Ben oruçluyum, buna uymamam lazım. Benim buna kötü sözü söylememem lazım, söylersem sevabı kaçar…" Kendi kendisine de telkin mânasına gelir.

Üçüncü hadîs-i şerîf:

İzâ kâne'l-abdu ya'melu amelen sâlihan fe cehelehû anhü maradün ev seferün kütibe lehû fe sâlihî mâ kâne ya'melu ve hüve sahîhun mukim.

Bu hadîs-i şerîfi öğrenin, ezberleyin!

İzâ kâne'l-abdu ya'melu amelen sâlihan fe cehelehû anhü maradün ev seferün kütibe lehû fe sâlihî mâ kâne ya'melu ve hüve sahîhun mukim. "Kul sağlıklı iken ameli işleyip duruyorsa, âdetiyse ama hastalandı da onu yapamaz duruma gelmişse, veyahut yola çıktı da ondan yapamaz duruma düşmüşse hastalık, sefer, yolculuk hâli onu, yapmakta olduğu âdeti olan, mutadı olan ibadeti yapmaktan alıkoymuşsa mü'min sıhhatli iken seferde değilken normal zamanda o ameli yapmış gibi sevabı yazılır!"

Hasta olmadığı zaman yapacaktı, yola çıkmasaydı yapacaktı, âdet edinmişti, bırakmıyordu, mazeretinden dolayı yapamaz duruma düştü diye Allah o sevabı defterine yazdırır, yine o sevabı kazanır.

Güzel şeyleri âdet edinmenin faydasını görüyorsunuz, yapamadığınız zaman bile Allah sevabını yazdırıyor. Böyle bazı kârlı şeyler vardır. Bu arada onları hatırlatayım.

Mesela insan geceleyin abdestli yatarsa sabaha kadar ibadet etmiş gibi yazılır, bu kârlı, kolay bir şey! Gece, iki rekât, dört rekât namaz kılıp abdestli yatacaksın.

Bir insan yatsı namazını camide kılarsa gecenin yarısını ibadetle geçirmiş gibi olur, sabah namazını camide kılarsa gecenin tamamını, gündüzün tamamını ibadet etmekle geçirmiş gibi olur! O hâlde sabah ve yatsı namazlarında camiye gelmeye gayret edeceğiz; bunlar kolay, kârlı şeyler!

Bir insan bir iyi işi yapmaya niyet edip de; "Şu hayırlı işi becereyim, şuraya gidiyim…" der de mazereti dolayısıyla onu yapamazsa Allah onu yapmış gibi ona sevap verir!

O hâlde önümüzdeki günlerde iyi şeyler yapmayı planlayalım: İnşaallah şu tarihlerde umreye gideceğim, inşaallah yarın gidip babamın elini öpeceğim, inşallah dedemin kabrini ziyaret edeceğim, bir Yâsîn okuyacağım, hastaneye falancaya ziyaret edeceğim, inşaallah filanca yetimin yanına gideceğim, elime bir para geçince şu işi yapacağım… Böyle güzel şeylere niyet edin! Niyetten dolayı bile mükâfat var, İslâm'ın güzelliği budur!

İzâ kâne âhirü'z-zamân vahdelefe'l-ehvâu fe aleyküm bi-dîni ehli'l-bâdiyeti ve'n-nisâ.

İbn Ömer radıyallahu anh'ten Deylemî rivayet etmiş. Peygamber Efendimiz diyor ki;

"Ahir zaman olduğu, dünyanın sonu yaklaştığı, kıyametin kopması yakın geldiği zaman arzular, hevesler fikirler çeşit çeşitlendiği, herkesin bir hava tutturup gittiği zaman, dinin ana ölçülerine uygun değil de herkes keyfine göre [iş] yaptığı zaman böyle bir durum geldiği zaman sizin boynunuza çöl ahalisinin dindarlığını, kadınların dindarlığını uygulamak borç olsun!"

Allahualem bu şu demektir: Çölde bilgi çabuk yayılmaz, insanlar geleneksel hâllerini daha iyi korurlar, köyde de öyledir. Büyük şehirlerde modalar çabuk türer, çabuk yayılır ve insanlar çabuk değişir. Bugün de öyle, Anadolu'nun mert köylüsü dindarlığına bağlı, şehrin açıkgöz ahalisi dindarlıktan kopmuş! Plajlarda [küçücük] bezi önüne takıyor, o kadar da arkasında; kadın meydana çıkıyor… Erkek de görünmez çatal çatal görünmez boynuzlarıyla onun yanında, tıpış tıpış tıkır tıkır… Kumlarda beraber yürüyorlar, dönüyorlar, yanıyorlar. Döner kebap…

Adam utanmıyor! Adamın da önünde şu kadarcık bir bez; bel kısmından değil vücudun her tarafı yanacak, kapkara olacak, yanmayan yer beyaz yer kalmasın diye örtülü kısmın santimetrekaresini azaltıyor, azıcık utanması olmazsa onu da çıkartacak da belki polis takip eder diye çıkartmıyor! Çıkarsa ne icap eder, ne kaldı ki zaten! Belli olmayan ne kaldı ki ortada, her tarafı belli! Karı da çıkıyor koca da çıkıyor çocuk da çıkıyor… Bir büyük felaket, çok korkunç bir şey!

Bu moda nereden geldi?

Bizim ananemizde var mıydı? Bizim ananemizde deniz bile yoktu! Bizim dedelerimiz ilkbaharda yazlaya, yazın da yaylaya çıkarlardı.

Yazla, "baharda çıkılan yer" demek.

Yayla, "yazın çıkılan yer" demek.

Neden?

Orada otlar yeşildir, baharda yaylaya çıkarlardı. Hayvanlar otlar, sütler sağılır, peynirler yapılır, süzülür, tulumlara doldurulur, yoğurtlar yapılır, süzülür, torbalara konulur, kışlıklar hazırlanır, kavurmalar yapılır… Havalar biraz ısınmaya başladı mı, otlar azaldı mı daha yüksek yerlere, yaylalara çıkılır, soğuklar başladığı zaman aşağı inilirdi. Kış yazdan hazırlanırdı. Hem yukarıda sivrisinek yaşamaz hem tertemiz hava olur, pırıl pırıl hava… Kış günü gibi giyinik, kuşağı belinde, sırtında kalın kumaşları vs. Öyle geçerdi! Aşağıları beğenmezlerdi, aşağılara "bataklık, sıtmalık yerler, sivrisineğin çok olduğu yerler" derlerdi.

Antalya'nın doğusunda Side şehri diye antik bir şehir var. Sandık gibi kesme taşlarla eski kavimlerin yaptığı bir tiyatroları, hamamları olan bir büyük şehir, suları bilmem kaç km uzaklıktan kemerlerle getirilmiş, bizim Bozdoğan Kemeri gibi otuz küsur km bir yerden su getirilmiş eski zaman mamuresi, çok muhteşem bir yer. Yıkılmış, yok olmuş!..

Nasıl yıkılmış?

Sivrisinekler ahalisini mahvetmiş. Şu kadarcık mahlûklar yiye yiye, ısıra ısıra sıtmadan bitirmişler. Bizim dedelerimizin âdeti sıtmalık yerlerde kalmak değil de yukarılara doğru çıkmaktı. Şimdi örf, töre değişti. Amerikalılar Avrupalılar; "Deniz güzel, faydalı, yüzmeyi öğrenmek lazım…" derken millet şimdi plajlara rağbet ediyor, plajlarda nefsin de hoşuna giden çok manzaralar var; röntgencilik var, teşhircilik var, her türlü müstehcen fikir ve ruhî sakatlık, hastalık, sapıklık var; o da hoşuna gidiyor…

Bizim Edebiyat Fakültesinde bir profesör arkadaşın ziyaretine gitmiştik. Delinin bir tanesi -normal bir insan değil- onun talebesiymiş, ne dedi?

Güler misiniz ağlar mısınız: "Şu mini eteği çıkaranlardan Allah razı olsun…" demesin mi?!..

Deli, kanaatini açıkça söyleyiverdi. Mini etek nefsine hoş geliyor, "Allah razı olsun." dedi.

Şeytanın işinden Allah razı olur mu? Ama kafaya bak! Sen nasıl söz söylersin, Allah çarpar, dedim, biraz anlattım… Bizimle namaza geliyor, namaz kılıyor; bir taraftan da, "Mini eteği çıkaranlardan Allah razı olsun." [diyor]. Çoğunun kafası böyledir. Şu zamanda siz onların nüfus kâğıtlarına bakmayın, çoğunun kafası budur!

"Allah razı olsun şu plajı icat edenlerden, bu müstehcenliği çıkaranlardan, bu çıplak gezenlerden…" diyecek hâle gelmiş. Millet o kadar sapıtmıştır, o kadar şaşırmıştır, rağbetinden belli. Şehirde insan kalmıyor, bakmayın İskender Paşa'nın tıklım tıklım dolu olduğuna; şehirde insan yok. Nerede? Bu baylar, bayanlar nereye gitti, sayın bayanlar soyunan boyananlar hepsi deniz kenarında marsık gibi yandılar! Geldikleri zaman tanıyamazsın! Ben bir beyaz komşu tanıyorum, zifte girmiş çıkmış ben terbiyeli bir kız sanıyorum; nerede!..

İnnâ lillâhi innâ ileyhi râciûn.

Öldü, mânen öldü.

Terbiyeli bir çocuk vardı, ne oldu?

"Sorma hocam, raydan çıktı, yoldan çıktı…" Çıkar tabi!

Daha neler olur?!.. Sebep olanlar da fiilen yapanlar da engellemeyenler de [mesul]!

Onun için büyükşehirler, kültürlü yerler; tesirlerin çabuk yayıldığı yerlerdir. Öteki taraflar ananesine sadık yerlerdir. Bir de herkes herkesi tanıdığı için herkes herkese nasihat eder "Yapma böyle, ayıptır!" diye engellerler. Şimdi sen burada birisine "Şöyle yapma!" desen, diyemiyorsun; âdet olmamış.

İstanbul'da emr-i mâruf nehyi münker vazifesi iptal!

Farz! Emr-i mâruf nehy-i münker yapmak Allah'ın farzı değil mi?

Öyle ama Mekke'dekine, Medine'dekine yapsın!

Zaten oradaki iyi insan, oradakine emr-i mâruf yapsan ne olacak yapmasan ne olacak?!..

Adam beş vakit namazı senden daha iyi kılıyor. Gel bakalım, sen İstanbul'da emr-i mâruf nehyi münker yap!"

Rahmetli Ali Amca vardı: Şakacı bir insandı. Mekânı cennet olsun. Beş vakit namaza muntazam gelen uzun boylu ama ihtiyarlamış, beli iki kat olmuş hacı amca. Şaka yapıyor:

"Kur'ân-ı Kerîm'de Tebbet sûresi yok…" diyor.

"Bunu niye böyle diyor?" dedim.

İmamın onu okumamasına kızıyor!

Sırayla hepsi okunacak! Tebbet de okunacak, e'l-Kâfirûn sûresi de okunacak, hepsi okunacak! Seçme yapıp bazısının okunup bazısının okunmadığına zihni takılmış. Hepsi okunur! Kur'an-ı Kerîm'in her süresi okunur, ayrım yapılmaz. Bazılarını sevip bazılarını sevmemek olmaz, diye tenkitte bulunuyordu.

Sonra; "Bu hafızlar ne biçim hafız, vakf-ı nebiyyi bilmiyorlar!" diyor.

Vakf-ı nebiyy nedir?

Kur'ân-ı Kerîm'de Peygamber Efendimiz'in durduğu belirli olan yerler.

Efendimiz bir âyeti okurken şurada durmuş, bazı Kur'ân-ı Kerîmler'in baskılarının üzerinde onu yazar: Vakfun Nebiyyi, Resûlullah'ın durduğu yer! Oralarda durmak lazım. Çünkü bir şey var ki Efendimiz onun için orada durmuş; nefes almış, beklemiş düşünmüş, tefekkür etmiş…

"Gençler bunları bilmiyor!" [diyor.]

Rahmetli nur içinde yatsın, iyi insandı, mert insandı.

Bir gün: "Bu benim başıma gelen ne, dışarıda bu ne edepsizlik?!.." diyor.

Ben; "İhtiyar herhalde birisine kızdı." dedim. Sizi kim üzdü, dedim:

"Davet etmedim, geldi başıma, on beş gündür gitmiyor!.."

"Ne?" dedim:

Meğerse nezle olmuş. Davetsiz geldi, bir taraftan da gitmiyor. Şakacı, hem ciddi hem şakacı!

Allah cümle geçmişlerimize rahmet etsin. Ruhaniyeti rahmet istedi, dua aldı, siz âmin dediniz.

"Kafalar değiştiği, heva-yı nefisler coştuğu, âhir zaman olduğu zaman bâdiye halkının ve kadınların dinine sarılın!"

Kadınlar erkeklerden daha dindar! Biz burada erkek erkeğe konuşuyoruz; kadınlar birçok ilçede, ilde erkeklerden ileri, daha dindar, daha evine bağlı! Erkek kendisini daha efe, ceketi omuzunda yandan çarklı, belinde bıçak, tabanca bilmem ne, daha hür hissediyor…

Allah'ın günahlarına karşı hürriyet olur mu?

Allah'ın günahını kadın da işlemeyecek erkek de işleyecek! Flört yapıyor, metres tutuyor…

"O erkektir yapar!" diyorlar!

Söyleyenin de ağzını cart diye yırt!

Erkektir yapar. Öyle şey olur mu! Erkektir yaparmış.

"Karadeniz'de âdet öyleymiş…"

Öyle diyorlar.

Öyle şey olur mu, Karadeniz en dindar yer!

"Erkekler yaparmış, yaparsa ayıp olmazmış; kadınlar yaparsa ayıp olurmuş…"

Öyle şey olur mu, kadına da erkeğe de haram haramdır!

Kul li'l-mü'minîne yeguddû min ebsârihim ve yahfezû furûcehüm.

"Erkeklere söyle, kadınlara söyle onlar da gözlerine sahip olsunlar!"

Bir de tersine:

"Erkek bir kadına baktığı zaman günah; kadın camın, kafesin arkasından erkeğe bakarsa günah değil…"

Öyle şey olur mu?! O da doğru değil. Kadın da bakmayacak! Ahali dindarlığı doğru bellememiş, yanlış kanaatler yerleşmiş ama umumi bir çizgi olarak köylerde daha mahfuz kalıyor, Anadolu daha mahfuz. Dinî bakımından plajların olduğu bölgeler; Akdeniz, Ege bölgesi daha bozuk! Din, iman gevşemiş; içki, kumar yaygınlaşmış. Adam; Efes, Milet, Kuşadası taraflarında duvarın dibine yatmış. Bira şişesini yukarıdan lıkır lıkır döküyormuş, ağzına isabet ettirmeye çalışıyormuş, keyfinden yere yatmış çamura batmış… Yukarıdan bira döküyor, yarısı ağzından içeri giriyor yarısı dışarı! Şortlarla vs. rezalet…

Ben Beyazıt'a gittim, orası da öyle. Beyazıt semti sanki Türkiye değil; Romanya, Bulgaristan veya Rusya gibi! Giyimler kuşamlar acayip!

Peygamber Efendimiz;

"Asıl dinin bozulmadığı yerlerdeki dindarları örnek alın!" diyor. Dinin korunduğu, bozulmadığı, bid'atların çıkmadığı yerleri esas alın!"

Allahualem, "Onlar daha muhafazakârdır." denmiş oluyor.

İzâ kâne leyletü'n-nısfi min şa'bân fe kûmû leyletehâ ve sûmû yevmehâ fe innallâhe yenzilü fî hâ li-gurûbi'ş-şemsi ilâ semâi'd-dünyâ fe yekûlü elâ müstağfirun fe ağfira lehû elâ müsterzikun fe erzukahû elâ mübtelen fe uafiyehû elâ sâilün fe u'tiyahû fe lâ kezâ hattâ yatlua'l-fecru.

Hz. Ali Efendimiz'den İbn Mâce riyayet etmiş.

Şaban ayının ortasında bir kandil var, nedir?

Beraat kandili!

Recep ayı girdiği zaman Receb'in ilk Cuma gecesi Regaip kandilidir.

Receb'in yirmi yedinci gecesi nedir?

Miraç kandilidir.

Şaban'ın ortası, on dördünü on beşine bağlayan gece Berat gecesidir.

Sonra Ramazan'ın içinde Kadir [gecesi].

Dört tane bir kandil, bir de Mevlid var.

Râvisi Hz. Ali Efendimiz, Peygamber Efendimiz buyurmuş ki;

İzâ kâne leyletü'n-nısfi min şa'bân fe kûmû leyletehâ ve sûmû yevmehâ. "Şaban ayının yarısı gecesi olduğu zaman on dördünü on beşine bağlayan gece olduğu zaman o gece ibadet edin, ayağa kalkın, Şaban'ın bu gecesinde uyumayın, kalkın; gündüzünde de oruç tutun o gün gündüz de oruç tutun!"

Gündüzü de mübarek bir gün gecesi de mübarek bir gece! Gece ibadet edin, gündüz oruçlu olun.

Gündüz olalım sâim

Gece olalım kâim

Şairin "Mevlâ görelim neyler" dediği gibi o gün öyle yapın. Neden?

Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem Efendimiz hazretleri sebebini şöyle açıklıyor:

Fe innallâhe yenzilü fî hâ li-gurûbi'ş-şemsi ilâ semâi'd-dünyâ. "Güneşin batması üzerine, güneş batıdan batınca Allahu Teâlâ hazretleri iner ile semavât dünya dünya semasına iner!"

Tabii bunun ibare olarak doğrusu ile's-semai'd-dünya dünya, sema kelimesinin sıfatıdır, onun için es-Semâi'd-Dünyâ olması lazım, Allahualem öyledir.

Fe yekûlü elâ müstağfirun fe ağfira lehû elâ müsterzikun fe erzukahû elâ mübtelen fe uafiyehû elâ sâilün fe u'tiyahû fe lâ kezâ hattâ yatlua'l-fecru.

"En yakın semaya Allahu Teâlâ hazretleri rahmetiyle nüzul eder ve buyurur ki; Yok mu içinizden tövbe istiğfar edecek, onu affediyim, istesin de affedeyim; rızık isteyeniniz yok mu, ona istediği rızkı veriyim; bolluk bereket isteyen, istediğine vereyim; yok mu hastalıklı bir kimse ki 'Yâ Rabbi bana şifa ver.' desin de ona şifa vereyim; yok mu benden bir dileği, talebi oaln ki bu gece istediği şeyi vereyim; fecr atıncaya kadar!"

Fecir atıncaya kadar; "imsak kesilinceye, oruç, yememe vakti, sahur bitinceye kadar" demek.

Demek ki bizim yıllık çizelgemize yazacağımız ikinci bir şey daha çıktı: Şaban'ın on dördünü on beşine bağlayan gece; gece ibadeti yapacağız, kalkacağız. Allah'ın semaya nüzul ettiğini bileceğiz, yok mu affını isteyen, yok mu şifa isteyen, şifa vereceğim; yok mu talebi [olan], talebini karşılayacağım; yok mu rızk isteyen, rızkını bollaştıracağım… dediğini bilecek,"Ver yâ Rabbi!" diyecek, isteyecek, "Affet yâ Rabbi!.." diyecek; muradlarını sıralayacak. Muradları sıralamanın zamanlarından birisini bu hadîs-i şerîfte öğrendik.

İnşaallah Şaban'ın yarısı günü geldiği, zaman Beraat gecesi olduğu zaman da söyleriz; belki dergiler, gazeteler yazar.

Allah nasip etti, bugün gittik Akra, Ak radyomuzda Mevlid kandili konuşmamızı yaptık. Allah nasip etti.

Siz duvara bir karton yapın, yapıştırın. Takviminizin o sayfasına o notu ekleyin veya cebinizde bir defter olsun.

En iyisi bir cep takviminizin bulunması, o günü açıp oraya kaydetmek en iyisi!

İzâ kâne yevmun cumaati fe gasele ehadüküm re'sehu mağ'tesele ve ğadâ ve tekera ve denâ ve's-temea ve enseta kâne lehû bi-küllü hatmetin yehtûhâ siyâmun senetin kıyâmun senetin.

Taberânî'den, Cuma günüyle ilgili bir hadîs-i şerîf:

Adeta Allahu Teâlâ hazretlerinin kerametlerini; bugüne mahsus kullarına ikramını, kerametini görüyoruz. İnsan diyebilir ki; "Şaban kaç ay sonra gelecek? Ramazan, kurban arefesi, kaç ay sonra gelecek…"

O vakte kadar yaz, çiz, not et, diyoruz; şimdi karşımıza ne geliyor?

Cuma günü, haftada bir gelen bir şey; o kadar uzak bir vakit değil!

Peygamber Efendimiz cuma günü ile ilgili ne buyurmuş?

İzâ kâne yevmun cumaati fe gasele ehadüküm re'sehu mağ'tesele. Cuma günü olduğu zaman sizden biriniz başını yıkarsa, tepeden tırnağa yıkanırsa…"

Peygamber Efendimiz başa özel bir tabir ile dikkati çekmiş; çünkü saçlar uzundu, bir de güzel kokular sürülüyordu, bir de yağlanıyordu. Duhan; saçları yağlamak, briyantinlemek vardı, saçın sıhhati bakımından gerekiyordu. Yağlanması, oranın iklimine yapılan âdetlerdendi. Oranın yağlanması zamanla ne olur? Özellikle yıkanmayı gerektirirdi. Onun için Peygamber Efendimiz bu sebeple; "Kim başını yıkarsa…" diyor.

Mağ'tesele ve ğadâ. "Bütün vücudunu gusül alıp yıkanırsa ve erkenden giderse…"

Gadâ-gutveden-gatveden; "erkenden camiye gitmek" demek.

Cuma günü ne kadar erken giderse o kadar sevabı çok olur. Suud ahalisi buna dikkat ediyor. Saat onda camiye gittiğiniz zaman tıklım tıklım dolmuş buluyorsunuz. Millet sevaplı işi biliyor. Bizde öyle değil; cumaya erken gelenler olur, saatine bakar yarım saat kala gelir. Daha erken gelse sevabı daha çok, namazı beklediğin müddetçe namazdaymış gibi sevap alacaksın! Erken gelenin yedi koyun kesmiş gibi, bir deve kesmiş gibi sevabı olacak, kaçırma!

Dışarıda dolanır, bahçede oturur, sohbet eder, konuşur ancak müezzin çıkıp bir özel salâ verince o zaman giriyorlar.

"Sizden biriniz başını, gusül abdesti alıp vücudunu yıkarsa, camiye erken giderse imamın, hatibin yerine yakın oturursa…"

Çünkü cami büyük olduğu zaman imamın ne dediği zor durumda kalıyor. O zaman mikrofon da yok. Şimdi mikrofon var, bir kolaylık, bir nimet, bir vasıta; sesinizi alıyor, büyütüyor, buradan da, yan taraftan da, o taraftan da, alt kattan da, karşıdaki binalardan da duyuluyor, evin yakında olsa oraya çeksen oradan duyulur. Bu bir nimet, kolaylık. Sesin duyulmasına yardımcı oluyor. Mekke'de de var, Medine'de de var. İmam Allahüekber dediği zaman her taraftan duyuluyor. Sûreyi okuduğu zaman herkes dinliyor. Ramazan'da Harem-i Şerif'in en üst tarafına çıkıyorsun. Rüzgâr yayla gibi püfür püfür esiyor. Ondan sonra imam hatimle namaz kıldırmaya başlıyor. Sen de öyle kulağın Kur'an-ı Kerîm'e dola dola ne güzel namaz kılıyorsun. Nimet bunlar ama öyle olmayınca ne olacak.

Erken gidecek, imama yakın oturacak!

Ve's-temea ve enseta kâne lehû bi-küllü hatmetin yehtûhâ siyâmun senetin kıyâmun senetin. "Kulağını açıp iyice dinlerse ve susarsa, konuşmazsa, sağla solla [ilgilenmezse] -hatta "Sus!" bile demeyecek- susarsa konuşana sus bile demeyecek kadar susarsa attığı her adım için bir sene oruç tutmuş gibi sevap alır!"

İnsan bunca günahkârlığıyla neden cennete giriyor, anla! Allah büyük sevap veriyor, büyük sevaplarla büyük sermayeler birikiyor da büyük günahlar siliniyor da ondan cennete gidebiliyor. Yoksa helak olması lazım, bu milletin başına taş yağması lazım. Edepsizliklerinden dolayı koca koca taşların yağması lazım, dünyanın gümbür gümbür meteor yağmuruna tutulması lazım; öyle olmuyor!

Neden?

Allah küçük işlere büyük sevaplar veriyor! Cuma günü erkenden kalkacak, başını, vücudunu güzelce yıkayacak, güzel abdest alacak, tertemiz olacak, cici cici giyinecek, erkenden camiye gelecek…

"Hocam vaiz yoktu…"

Olmasın; aç Kur'an oku, al eline tesbihi çek!.

İmama yaklaşacak, hatibe iyice yakın oturacak, iyice dinleyecek, susacak, konuşmayacak. Attığı her adım için Allah bir senelik oruç, bir senelik namaz kılma sevabı bahşeder.

Bu kadar küçük işle bu kadar büyük mükâfatlar olur mu, diyenlere Kadir sûresini hatırlatırım:

Leyletü'l-kadri hayrun min elfî- şehrin.

Bir kadir gecesi bin aydan daha hayırlı oluyor, olabiliyor. Allah verince verebiliyor.

İzâ kâne lemu'l-hamîsi bâsallâhu melâiketen meahüm suhufun min fiddatin ve aklâmin min zehebin yektubûne yevme'l-hamîsi ve leylete'l-cumuati ekseru'n-nâsi aleyye salâte.

Ebû Hüreyre radıyallahu anh'ten Peygamber Efendimiz;

İzâ kâne lemu'l-hamîsi bâsallâhu melâiketen meahüm suhufun min fiddatin. "Allah; Perşembe günü olunca, yaprakları gümüşten, gümüş yapraklı defterleri olan, altından kalemleri olan melekler gönderir!"

Yektubûne yevme'l-hamîsi ve leylete'l-cumuati ekseru'n-nâsi aleyye salâte. "Perşembe günü ve cuma akşamı bana en çok salât u selâm getirenleri o gümüş defterlere o altın kalemlerle yazarlar!"

"Filancanın oğlu falanca perşembe günü, cuma gecesi Efendimiz'e salât u selâmı çok söyledi." diye yazarlar, bunun sevabı çok fazladır.

Peygamber Efendimiz'e salât getirmenin sevabı fazladır, ecri büyüktür, mükâfatı çoktur.

Muhterem kardeşlerim!

Dilinizin vazifelerinden birisi Peygamber Efendimiz'e salât u selâm getirmek olsun. Biz dervişlere, tarikate yeni girenlere tavsiye ediyoruz:

"100 defa estağfirullah deyin, 100 defa lâ ilâhe illallah deyin, 1000 defa Allah deyin, 100 defa salavât-ı şerîfe getirin!" diyoruz.

Neden?

Bunlardan dolayı.

Biz bunları kendi kendimize söylemiyoruz. Okuduğumuz bilgilerin özetini, hulasasını, sonucunu, neticesini size söylüyoruz, yaparsanız o sevapları kazanıyorsunuz. "100 defa salât u selâm getirin!" diyoruz. Perşembe, cuma günü salât u selâm getirmek çoğalacak, o günlerde daha çok yapacağız, yapacaksınız. Elinizde tesbih, dilinizde Resûlullah Efendimiz'e salât u selâm. Melekler de adınızı altın kalemlerle gümüş yapraklara yazıp Allahu Teâlâ hazretlerine arz edecekler!

Başka hadîs-i şerîf: "Bir kul salât u selâm getirdiği zaman, salât u selâm ağzından çıkar çıkmaz Resûlullah'a bildirilir, melekler tarafından altın bir tabak içinde sunulur!"

"Yâ Resûlullah İstanbul'dan filancanın oğlu sana salât u selâm getirdiler, buyur."

Resûlullah Efendimiz'de salât u selâma cevap verir, ne der?

"Ve aleyküm selam, Allah'ın selamı sana da olsun!" derse kurtulursun.

es-Selâmu es-Selâmu aleyküm'ün karşılığı nedir?

"Ve aleyküm selam!"dır. Resûlullah; "Ve aleyküm selam!" dedi mi insan ihyâ olur. Onun için Resûlullah'a salât u selâmı çok edeceğiz, cuma gecesi bilhassa müteyakkız olacağız salât ü selamı çok yapacağız.

Allah ecrinizi, sevabınızı çok eylesin.

İzâ kâne'l-gulâmu yetîmen fensahû bi-re'sihî hâkezâ izâ kuddâm ve izâ kâne lehû ebun femsehû bi-re'sihî hâkezâ ilâ harfin.

İbn Abbas radıyallahu anhüma'dan, [Peygamber Efendimiz] diyor ki;

"Çocuk yetimse, babasızsa -babası olmayana yetim derler- onun başını arkadan öne doğru okşayın. Eğer babası varsa anası ölmüşse -ona da öksüz deniyor- önden arkaya doğru okşayın!"

Yetime, yoksula, öksüze müslümanın gayreti çok olacak, ona şefkat gösterecek, ona kefil olacak, ona bakacak, besleyecek, büyütecek, güçlenecek, mümkünse ev-bark sahibi edecek; evlendirecek, iş güç sahibi edecek…

Yapması lazım! Mü'minin, ölmüş kardeşinin çocuklarını açıkta bırakması Müslümanlığa yakışmaz! Müslüman kardeşinin geride bıraktığı çoluğuna çocuğuna, karısına lakayt kalamaz. Onun için biz bu gibi sebeplerden Başbağlar Katliamı'nda şehit olan kardeşlerimizin ailelerine yardım olsun diye bir kampanya açtık. Ev alıverelim, çocuklarını özel okullarda güzel okutalım, yüksek kaliteli yetişsin, diye bir kampanya açtık.

İzâ kâne selâsetün fî seferin fel ye ümmehûm akrauhüm ve in kâne asgarahüm sinnen fe izâ ennehüm ve hüve emîruhüm.

Abdürrezzâk an Ebî Selemete, an Abdurrahmân mürselen, diyor.

Üç kişi yolculuğa çıkıp bir yerden bir yere beraberce gidiyorlar. Namaz vakti gelince namaz kılacaklar, o zamanı düşünelim. Develerine bindiler veya yaya olarak Mekke'den çıktılar, çölde Taif'e gidiyorlar, Riyad'a gidiyorlar farz edelim. Bunlar düşe kalka bu yolculuklarına gidecekler.

Fel ye ümmehûm akrauhüm. "Namaz vakti geldiği zaman içlerinden Kur'an'ı en iyi bilen, en iyi okuyan, mânasına en aşina olan imam olsun!"

Ve in kâne asgarahüm sinnen. "Yaşları daha küçük olsa kim imam olacak!"

Yaşça en büyük olan mı?

Hayır, Kur'an'ı en iyi bilen, Kur'an'a en iyi aşina olan, Kur'an'ı en iyi ezberleyen imam olacak, öne geçecek!

Peygamber Efendimiz; "Yaşça küçük olsa bile!" diye onu da ekliyor.

"Arka taraftaki aksakallı, ihtiyar; ön taraftaki genç…"

Olmadı, ihtiyar varken bu genç imamlığa geçer mi!

Ama bu öndeki Kur'an'ı daha çok biliyor.

Bizim Akra radyosunu seçerken de ismini buradan seçtik.

Akra; "Kur'an'ı en iyi okuyan, en iyi bilen" diye bir Ak radyo dedik ama bir de bu mânasını düşündük.

Akra; hem Ak radyo'nun kısaltması hem de Kur'an'ı en iyi okuyan, Kur'an'a en iyi hizmet eden, en çok aşina olan!

Tamam, güzel, pekâlâ!

Küçük olsa bile imam olacakmış!

Fe izâ ennehüm ve hüve emîruhüm. "İmam o olduğuna göre komutan da odur!"

Emir olmak meselesi var ya; emir, önder olmak, komutan olmak, başkan olmak!

Müslüman grup hâlindedir; kendi başına buyruk değildir, derbeder değildir, sistem dışında değildir. İslâm toplumu intizamlıdır, bir baş bir silsile-i merasim ile gider. Başkan olana imam derler, önder, emir derler.

Bu kim olacak, imamlığa kim geçecek?

Yaşı küçük bile olsa Kur'an'ı iyi bilen geçecek!

İmam oldu, ne olacak?

İmamlık onda, emirlik onda olmaz, bizim arkadaşlarımız yıllarca yanlış uygulamalar yaptılar:

İmamlık birisinde; falanca adam -davulcunun oğlu, ayıplamıyoruz ama cahil- emir…

Öyle saçma şey olmaz! Madem bu imamdır, o hâlde emir de budur; imam da emirde odur! Madem şu alimdir, madem namazı o kaldırıyor; o hâlde emir de odur!

Bir keresinde Peygamber Efendimiz bir grubu sefere gönderiyordu, hepsini tek tek karşısına aldı, dedi ki;

"Sen Kur'an'dan ne kadar biliyorsun?.."

İmtihan etti, hepsini sorguya çekti.

"Yâ Resûlallah şu sûreyi biliyorum, şu sûreyi bilmiyorum…"

Ötekisine sordu ötekisine sordu; nihayet genç bir delikanlıya -savaşa gidecekler, o da sefere gidiyormuş- ona sordu:

"Kur'ân-ı Kerîm'den sen ne biliyorsun?"

O da dedi ki; "Yâ Resûlullah şunu biliyorum, bunu biliyorum, bir de Bakara sûresini biliyorum!" dedi.

Bakara sûresi 286 âyet, iki buçuk cüz.

"Bakara sûresini biliyor musun?"

"Biliyorum yâ Resûlallah."

İzheb fe ente emîruhû. "Bunların başkanı, komutanı sensin!" dedi.

Neden?

İşler her yerde Allah'ın rızasına uygun yapılacak! Onun için Kur'an'ı en iyi bilen önde olacak!

Fâtiha-yı şerîfe mea'l-Besmele...

Sayfa Başı